Nawoord!

Zes weken voor vertrek besloten wij om mee te doen met de Amsterdam-Dakar Challenge! Dat de voorbereidingstijd kort was, wisten wij! Vastbesloten waren wij wel! Samen besloten we dat we ervoor zouden gaan! Stap 1:Inschrijven en een teamnaam bedenken..vervolgens auto regelen, goed doel uitzoeken, sponsors gaan benaderen, mailing maken, brief opstellen, internetsite regelen, boodschappen doen, een bed regelen, tickets boeken, inentingen en ga zo maar door! De malle molen van de Challenge was begonnen!

Hier enkele reacties uit de omgeving: " Het verbaasd me niet dat jullie dit gaan doen", "Even serieus..gaan jullie dit echt doen met twee meiden?", "Waar beginnen jullie aan", "Is dit een grap",
"Dit gaan jullie niet menen", "Is het niet gevaarlijk", "Wat!!?? 7000 km..zijn jullie niet helemaal lekker?", "Hebben jullie wel een wapen", "Wie gaat jullie auto maken als hij stuk gaat", "Hallo, in de woestijn heb je geen douche en wc, realiseren jullie je dat wel", "Wat jullie gaan doen is echt te stoer, dit is iets wat iedereen zou willen, maar wat bijna niemand echt doet".

Wij dachten: 7000 km rijden in een oud barrel, off road zandhappen door de woestijn, slapen in the middle of now where in een bus, 3 weken lol trappen en dit alles voor het goede doel.. Hier hoefde we niet lang over na te denken!! DOEN!

Onze hoofdsponsor William van Groningen uit Nieuw-Vennep kwam met Bob aanzetten, een 17 jaar oude Mitsubishi-bus L300 4x4. Een busje waar wij direct verliefd op waren, hij had zo'n lief bekkie!Haha! Mijn vader heeft hem in de vrije avonduurtjes opgeknapt en een paar dagen voor vertrek begaf de startmotor het en ook de stuurpomp had er geen zin meer in. Vera en ik hebben het hele interieur opgeknapt en opgepimpt!Uiteindelijk stonden we 17 november in Amsterdam...klaar voor vertrek!

Wij willen alle sponsors, vrienden, familie, collega's en kennissen bedanken voor alle hulp, meedenken, geduld..(vanwege tijdgebrek)..alle reacties, sms-jes, berichten via het gastenboek, boodschappen, spullen voor de plaatselijke bevolking, auto-onderdelen enz. Zonder jullie hadden wij het niet kunnen doen!!!!

Wij willen ook "DE7" (team 1301, 1315, 1329, 1331, 1333, 1335) bedanken voor het lachen en de hulp! Super leuke groep, 3 weken slap geouwehoer over het bakkie, slapen in the middle of now where, 4 keer douchen, gave dingen, mensen en plekken gezien.. Zulke gave dingen beleefd.. En een hele groep vrienden erbij..Zonder jullie was deze reis nooit zo hilarisch geworden!

Richard en Niels, beter bekend als de mannen achter onze internetsite! Elke dag is onze site bijgehouden door Richard, zelfs als er geen nieuws was! Echt super!! We hebben erg leuke reacties op de site gekregen!

Binnenkort zullen wij gaan beginnen met het maken van onze reisverslagen! Vorige week zijn wij bij Richard in training geweest, omdat wij nu onze site zelf moeten gaan bijhouden! Tsja wij hebben nu zelf kunnen zien dat dit niet zomaar gaat! Wij gaan uiteraard ons best doen om ook alle foto's zsm op de site te krijgen!

Wij kijken terug op een zeer geslaagde reis! We hebben alle spullen die wij bij ons hadden in de bus gedoneert aan een plaatselijk weeshuis! Al het geld wat wij bijelkaar hebben gereden gaat naar SOS-Kinderdorpen!

We zullen jullie uiteraard op de hoogte blijven houden van het laatste nieuws!! Het is namelijk nog niet afgelopen, Bob staat nog steeds op de boot richting Antwerpen. De eerste bijeenkomst van DE7 heeft ook al plaatsgevonden! Kortom de site blijft alive met al het nieuws wat komen gaat!

Wellicht binnenkort een volgende aankondiging voor een reisje..Bob komt niet voor niets naar huis.....

Groeten Talitha en Vera!

Aankomst Schiphol!

Op 9 december was het dan zover! Zoals jullie al in onderstaand stuk hebben gelezen was de reis niet geheel op rolletjes verlopen. Vertraging, aansluiting gemist in Lissabon en het virus van het "Spetterpoepgroepje", was bij mij en Vera weer aangewakkerd, tsja ik zal jullie de details besparen! Na een reis van maar liefst 19 uur kwamen we dan eindelijk aan op Schiphol! Met onze te zware koffers (14 kilo overgewicht)en gekleed in onze puntmutsjurk (Djallaba) liepen wij door de schuifdeuren. En ja hoor hier stond een welkomstcomite van vrienden en familie te wachten met bloemen en ballonnen van Bob de Bouwer! Aan Bob was ook gedacht! Erg leuk zo'n ontvangst! Nadat we iedereen gedag hadden gezegd, kon ik maar aan 1 ding denken..Norrit! Op naar de Etos! Noelle bedankt dat jij daar even naar binnen bent gerend! Oke op naar huis! Koffer uitpakken, wasjes draaien, want morgen moet er weer gewerkt worden! We gaan gewoon door en alles komt goed! Een uitspraak die regelmatig gevallen is de afgelopen drie weken..

Later meer..de foto's komen er echt zo snel mogelijk bij!